آنکس  که مي گفت:

            دوستت دارم،عاشقي نبود که به شوق من آمده باشد ؛

                           رهگذري بود که روي برگهاي خشک پاييزي راه مي رفت؛

                                                          صداي خش خش برگها همان آوازي بود،

                        که من گمان مي کردم ميگويد:

                                                                   دوستت دارم.